ذوق مستی ــ مستانه
ذوق مستی
مستانه*
ماه مست و راه مست و سایۀ دلدار مست
می کشاند دست ِ ما را ، دشت ِ ناهموار مست
می فتد او مست یک سو، می فتم من مست ِ او
بارش ِ مهتاب ، بر دامان گندمزار مست
می دمد در بوی گندم؛ عطر ِ آغوشش ، نسیم
می شود غافل ز چرخ این گنبد ِ دوّار ، مست
مه در آن غفلت دمی آساید آید بر زمین
می خرامد در گل و گلزار؛ خوش رفتار مست
یار، مستانه برآرد دست و پاکوبان به رقص،
گرد ِ او گردد، ز خود بگسسته بیخودوار مست
مه چو بیند موج ِ اندام ِ تب آلودش به دست ,
می کشد در بر، فشاند سیم، آن طرار مست
چشم بینش بوسه نوش ِ اطلس ِ سیمین ِ اوست
می کند سر، کفر عشق از جلوۀ اسرار مست
محمد بینش (م ــ زیبا روز )
*استقبالی ست از غزل مولانا با مطلع:
ساربانا اشتران بین سر به سر قطار مست
میر مست و خواجه مست و یار مست اغیار مست
https://www.youtube.com/watch?v=OqE2JQON6gc
+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم دی ۱۴۰۲ ساعت 1:19 توسط محمد بینش
|
اشعاری که از نظرتان می گذرد، آثاری ست که دفعتا از سال های پنجاه عمر به بعد سروده ام.